In de wereld van het plantaardig looien hoef je niet altijd zelf met kilo’s schors te slepen. Commerciële extracten bieden een geconcentreerde en constante manier om hoogwaardig leer te maken. Maar welk extract kies je? Om dat te bepalen, moet je eerst het verschil tussen de twee hoofdgroepen begrijpen.
Lees verderLiving by Nature Jaaropleiding: Wat gebeurt er tijdens het eerste weekend?
Jaaropleiding: De Verschuiving van Hoofd naar Handen (Weekend 1)
Deel 1 – Het moment dat iets verschuift
Er is een moment waarop het begint, maar dat moment is moeilijk precies aan te wijzen. Het ligt ergens tussen het besluit om je aan te melden en het daadwerkelijk het terrein oplopen, ergens tussen verwachting en werkelijkheid, tussen hoofd en lichaam. Voor de meeste mensen begint het al onderweg, in de stilte van een autorit of juist in de onrust van nog snel een laatste berichtje beantwoorden, terwijl ergens op de achtergrond een gevoel aanwezig is dat lastig onder woorden te brengen is: dit weekend gaat anders zijn.
Wanneer mensen aankomen, zie je dat meteen terug. Ze stappen uit, pakken hun spullen, kijken om zich heen en zoeken houvast in de situatie. Nieuwe gezichten, onbekende omgeving, een licht gevoel van spanning dat vaak wordt verpakt in luchtigheid of grapjes. Gesprekken gaan nog snel, alsof het tempo van buiten nog niet helemaal losgelaten kan worden. Het lichaam is er al, maar de aandacht loopt nog achter.
Lees verderVishuiden looien met tannine: Maak je eigen duurzame visleer.
Plantaardig looien vishuid. Van afval naar ambacht
Er zijn weinig dingen zo bevredigend als het transformeren van iets wat normaal wordt weggegooid in een duurzaam en bruikbaar materiaal.
Wanneer een vis wordt gevangen, gegeten en gedeeld rond het vuur, blijft er vaak één ding over waar weinig mensen bij stilstaan: de huid. Voor de meeste mensen is dat afval. Maar in veel traditionele culturen — van Scandinavië tot Siberië en Alaska — was de vishuid een waardevolle grondstof.
Lees verderDe Weg van de Huid – Deel 5: Softenen, Roken & Wassen vóór Gebruik
Softenen, Roken & Wassen vóór Gebruik
Door Thijmen Apswoude – Living by Nature
Na ringen, dressen en het herstellen van gaten is de huid zwaar, vol en levend. Ze draagt voeding tot diep in haar kern, maar niets ligt vast. Alles wat je tot nu toe hebt gedaan, kan hier nog verloren gaan — of juist bevestigd worden.
Dit is de fase waarin buckskin zijn betrouwbaarheid krijgt. Niet door één handeling, maar door opeenvolgende bevestiging.
Lees verderDe Weg van de Huid – Deel 4: Ringen, Dressen & Gaten Naaien
Ringen, Dressen & Gaten Naaien
Door Thijmen Apswoude – Living by Nature
Na het rinsen, verzuren en het zorgvuldig schoon schrapen van de membranen is de huid open, schoon en in balans. De vezels liggen vrij. De pH is teruggebracht. Wat in de weg zat, is verwijderd.
Wat nu volgt is geen volgende stap, maar een verdieping. Geen lineair proces, maar een ritme.
Hier wordt de huid niet voorbereid op leer. Hier wordt ze gevuld, leeggemaakt, en opnieuw gevuld — totdat de voeding werkelijk tot in de kern zit.
Lees verderDe weg van de huid – Deel 3: Rinsen, Zuren, Membranen
Rinsen, Verzuren & Membranen Schoon Schrapen
Door Thijmen Apswoude – Living by Nature
Na het grainen is de huid volledig open. Alles wat haar beschermde, afsluitte of verharde is verwijderd. Wat overblijft is een ademend, kwetsbaar membraan — gevoelig voor aanraking, voor water, voor tijd. Maar open zijn is niet genoeg. Openheid zonder balans leidt tot verval.
In deze fase verschuift het werk. Minder kracht. Meer zorg. Minder ingrijpen. Meer afstemmen.
Dit is het moment waarop je stopt met ontmantelen en begint met voorbereiden. Niet door iets toe te voegen, maar door alles wat nog stoort zorgvuldig te verwijderen.
De Weg van de Huid – Deel 2: Wassen, Bucken & Grainen
De Weg van de Huid – Deel 2: Wassen, Bucken & Grainen
Wanneer een gezouten huid weer tot leven komt in je handen, is dat voelbaar. De stugge stijfheid van het zout maakt plaats voor soepelheid. De geur verandert. Je hoort het water weer door haar vezels trekken. Ze is nog geen leer – nog lang niet – maar ze is wakker. De huid begint zich voor te bereiden op transformatie.
1. Wassen – het zout en het verleden loslaten
Wassen is de eerste stap waarin de huid terugkeert uit haar sluimerende staat. Na het zouten of invriezen is ze stug, koud en gesloten. Maar met geduld en aandacht kan ze weer soepel worden, weer reageren, weer contact maken. Dit is een fysieke handeling, maar het voelt vaak als een ontmoeting. Je raakt weer iets levends aan.
Lees verderDe weg van de Huid – Deel 1: huiden Verkijgen, zouten en fleshen
De Weg van de Huid – Deel 1: Huiden verkrijgen, zouten en fleshen
Door Thijmen Apswoude – Living by Nature
Er zijn weinig handelingen die ons zo dicht bij het leven brengen als werken met een huid. En tegelijk: weinig die ons zo direct confronteren met de dood. Een huid is niet zomaar materiaal. Ze is overblijfsel van leven – warm geweest, beweeglijk, levendig. En nu ligt ze in je handen. Koud. Stil. Maar nog vol potentie. Buckskin tannen is geen hobby. Het is een pad. En zoals elk pad begint het bij het eerste contact. Niet met leer, maar met huid. Niet met de afwerking, maar met het begin: het verkrijgen van een huid, haar bewaren door zouten, en haar voorbereiden door te fleshen.
1. Huiden verkrijgen – relatie voor materiaal
De reis begint niet in een winkel. Ze begint met een gesprek. Met een mens. Een jager. Een slager. Iemand die dagelijks werkt met dieren, vaak zonder daar nog vragen bij te stellen. In veel gevallen worden huiden als afval behandeld: verbrand, begraven, of weggegooid. Niet omdat ze waardeloos zijn, maar omdat de verbinding met hun waarde verloren is gegaan.
Lees verder